Strzyżenie psów w Częstochowie

Strzyżenia wymagają rasy o włosie stale rosnącym, czyli takim, który nie wypada sam i rośnie przez cały rok: maltańczyk, shih tzu, yorkshire terrier, pudel, bichon frise, lhasa apso, coton de tulear oraz mieszanki z pudlem, jak cavapoo czy maltipoo. Bez regularnego skracania ich okrywa zbija się przy skórze i zaczyna kołtunić. Ras z podszerstkiem, jak border collie czy szpic, nie strzyże się wcale — je się wyczesuje.

Standardowy odstęp to 6–8 tygodni. Przy krótszych fryzurach można wydłużyć go do 10 tygodni, przy dłuższych trzeba skrócić do 5–6, bo dłuższy włos szybciej się zbija. Kluczowe jest czesanie w domu między wizytami: pies czesany co drugi dzień utrzymuje kształt fryzury znacznie dłużej niż taki, którego sierści nikt nie dotyka przez dwa miesiące.

Przy włosie stale rosnącym tak — maszynka z nakładką skraca okrywę równo i nie zmienia jej struktury. Problem pojawia się przy dwóch typach sierści: szorstkiej, gdzie maszynka trwale rozmiękcza włos okrywowy, oraz dwuwarstwowej z podszerstkiem, gdzie po goleniu okrywa odrasta nierówno i traci funkcję ochronną. W obu przypadkach właściwym zabiegiem jest trymowanie albo wyczesywanie.

Modelowanie to nadanie sylwetce kształtu nożyczkami po skróceniu okrywy: wyokrąglenie głowy, wyrównanie linii grzbietu, uformowanie łap, brody i ogona. Wykonuje się je na sierści całkowicie suchej i wyprostowanej u nasady, bo dopiero wtedy widać realną długość włosa. To etap, który najbardziej odróżnia wizytę u groomera od domowego skrócenia maszynką.

Rasy o włosie stale rosnącym nie mają podszerstka, więc po bardzo krótkim strzyżeniu zimą faktycznie mogą odczuwać chłód i wtedy przyda się ubranko na spacer. Rozwiązaniem nie jest jednak rezygnacja z wizyty, tylko dobranie dłuższej fryzury na sezon zimowy. Skołtuniona, mokra sierść wychładza psa bardziej niż równo skrócona okrywa.