Wyczesywanie podszerstka

Bo sierść dwuwarstwowa działa jak izolacja w obie strony: chroni przed zimnem, ale też przed przegrzaniem i promieniowaniem słonecznym. Po ogoleniu podszerstek odrasta szybciej niż włos okrywowy i zaczyna nad nim dominować, przez co okrywa staje się wełnista, matowa i gorzej odprowadza wilgoć. U części psów włos okrywowy nie odbudowuje się już w pełni. Właściwym zabiegiem jest usunięcie martwego podszerstka, nie skrócenie całości.

Pełny zabieg w salonie wykonuje się zwykle 2–4 razy w roku, w szczycie wiosennego i jesiennego liniania. Między nimi psa czesze się w domu 2–3 razy w tygodniu, a w trakcie intensywnego zrzucania okrywy codziennie. Rasy o bardzo gęstym podszerstku, jak samojed czy husky, mogą wymagać zabiegu częściej.

Przy psie średnim zwykle 1,5–2 godziny, przy dużej rasie z gęstą okrywą nawet 3–4 godziny. Najwięcej czasu zajmuje nie samo czesanie, tylko suszenie strumieniem powietrza, które wypycha martwy włos spomiędzy okrywy. Efekt jest wyraźnie lepszy niż przy czesaniu na sucho, bo kąpiel z odżywką wcześniej rozluźnia włos.

Nie zatrzyma, bo linienie jest procesem naturalnym, sterowanym długością dnia. Zabieg usuwa jednak większość martwego włosa naraz, więc przez kolejne tygodnie w domu zostaje go nieporównywalnie mniej. Po pełnym wyczesaniu ilość sierści na podłodze i ubraniach spada zwykle o kilkadziesiąt procent, a skóra psa lepiej oddycha.

Podszerstek mają rasy o sierści dwuwarstwowej: border collie, szpic i pomeranian, husky syberyjski, samojed, alaskan malamute, owczarek niemiecki, golden retriever, labrador, akita, chow chow oraz większość ras północnych i pasterskich. Rozpoznać go można po tym, że przy rozgarnięciu okrywy widać gęstą, jaśniejszą i miękką warstwę tuż przy skórze.